پشت دیوارهای بگرام چه میگذرد؟ روایت یک زندانی سیاسی آزادشده از وضعیت مخالفان طالبان
تریبون سوم | گزارش اختصاصی
زندان بگرام؛ جایی که نام آن برای بسیاری از افغانها با سالها جنگ و بازداشت گره خورده است، اکنون به گفته یک زندانی سیاسی آزادشده، برای شماری از مخالفان طالبان به محل حبس، فشار و شکنجه تبدیل شده است.
دکتر سید نجیبالله ابوالفضلی، آگاه امور سیاسی و نظامی افغانستان و یکی از ۳۴ زندانی سیاسی که پس از حدود یک سال حبس آزاد شده، در گزارشی اختصاصی وضعیت زندانیان سیاسی در بگرام و دیگر مراکز حبس طالبان را «بحرانی و غیرانسانی» توصیف کرده است.
او میگوید در مدت حبس خود، از نزدیک شاهد وضعیت زندانیانی بوده که به اتهام همکاری با جبهه مقاومت ملی بازداشت شدهاند؛ زندانیانی که به گفته او، با مشکلات صحی، فشارهای روانی، محدودیت ملاقات، برخوردهای تحقیرآمیز و شکنجه روبهرو هستند.
شکنجه برای اعتراف؛ ادعای استفاده از برق و کابل
ابوالفضلی مدعی است که در روند بازجویی از برخی زندانیان سیاسی، از ضربوشتم، شلاق، کابل و شوک برقی برای گرفتن اعتراف استفاده میشود.
به گفته او، هدف از این رفتارها تنها مجازات زندانی نیست، بلکه شکستن روحیه او و وادارکردنش به پذیرش اتهامهایی است که به باور وی، گاهی ساختگیاند.
این ادعاها در حالی مطرح میشود که درباره رفتار طالبان با زندانیان سیاسی، بهویژه بازداشتشدگان مرتبط با جبهههای مخالف، نگرانیهای حقوقبشری پیش از این نیز مطرح شده است.
غذا و درمان؛ زندانیانی که با بیماری رها شدهاند
این زندانی آزادشده میگوید وضعیت صحی زندانیان سیاسی در بگرام بسیار نگرانکننده است و دسترسی آنان به درمان کافی نیست.
او همچنین کیفیت غذای زندان را نامناسب توصیف کرده و مدعی است که کیفیت پایین مواد غذایی، در کنار نبود مراقبتهای صحی، وضعیت زندانیان را دشوارتر کرده است.
دو ماه یکبار ملاقات؛ قطع تماس با خانوادهها
به گفته ابوالفضلی، زندانیان سیاسی تنها هر دو ماه یکبار امکان ملاقات با اعضای خانواده خود را دارند و دسترسی آنان به تماس تلفنی نیز محدود یا قطع شده است.
او میگوید این محدودیتها فشار روانی سنگینی بر زندانی و خانواده او وارد میکند؛ خانوادههایی که در بسیاری موارد ماهها از سرنوشت عزیزانشان بیخبر میمانند.
حتی زبان فارسی نیز محدود میشود؟
این زندانی آزادشده همچنین از آنچه تبعیض زبانی در زندان میخواند، انتقاد کرده است.
او مدعی است که در مواردی به زندانیان اجازه صحبت به زبان فارسی داده نمیشود و این برخورد، به فشارهای موجود بر زندانیان افزوده است.
صدها زندانی سیاسی در زندانهای طالبان
ابوالفضلی بر اساس اطلاعاتی که در اختیار دارد، شمار زندانیان سیاسی در زندانهای طالبان را حدود ۳۰۰ نفر برآورد میکند؛ رقمی که به گفته او، حدود ۲۰۰ نفر آنان به اتهام ارتباط با جبهه مقاومت ملی زندانیاند.
او میگوید این افراد شامل نظامیان پیشین، چهرههای شناختهشده و افراد بانفوذ محلی هستند که در زندانهایی مانند بگرام و پلچرخی نگهداری میشوند.
این ادعا در صورت تأیید مستقل، میتواند تصویری مهم از وضعیت مخالفان سیاسی و نظامی طالبان در زندانهای این گروه ارائه کند.
چرا زندانیان سیاسی همچنان در حبساند؟
یکی از پرسشهای اصلی مطرحشده از سوی این زندانی آزادشده، تفاوت میان برخورد طالبان با زندانیان سیاسی و زندانیان جرمی است.
او میگوید در حالی که هر سال شمار زیادی از زندانیان جرمی از زندانهای طالبان آزاد میشوند، برای زندانیان سیاسی مرتبط با جبهه مقاومت، روند مشابهی دیده نمیشود و بسیاری از آنان همچنان در حبس بهسر میبرند.
ابوالفضلی خواستار آغاز یک روند سیاسی و دیپلوماتیک برای آزادی زندانیان سیاسی شده و تأکید میکند که صدها خانواده در انتظار بازگشت عزیزانشان هستند.
او میگوید رسیدگی به وضعیت این زندانیان تنها یک موضوع سیاسی نیست، بلکه یک مسئله انسانی و حقوقبشری است.
تریبون سوم بهزودی مصاحبه اختصاصی با دکتر سید نجیبالله ابوالفضلی منتشر خواهد کرد؛ مصاحبهای که در آن او از تجربه مستقیم خود در زندان بگرام، وضعیت زندانیان سیاسی، نحوه بازجویی و برخورد طالبان با آنان و جزئیات بیشتری از آنچه در دوران حبس خود دیده است، سخن خواهد گفت.
این روایتها نیازمند بررسی مستقل و پاسخ رسمی طالبان است. تریبون سوم آماده است دیدگاه مقامهای طالبان درباره این ادعاها را نیز منتشر کند.
